Czesław Znoskops
Biografia
Czesław Znoskops urodził się 3 marca 1893 roku w Mońkach, w rodzinie chłopskiej Konstantego i Felicji. Ukończył rosyjską szkołę grodzką, a w latach 1917-1919 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (POW).
W latach 1919-1921 służył w Wojsku Polskim w stopniu sierżanta, walcząc w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 85 Pułku Strzelców Wileńskich. Został ciężko ranny, co spowodowało 32% utratę zdrowia i inwalidztwo.
Po powrocie do rodzinnej miejscowości aktywnie działał społecznie: przewodniczył ZMW (1923-1926), kierował kółkiem rolniczym (1926-1935), był sekretarzem Stowarzyszenia Rolniczo-Handlowego (1933-1937), radnym gminy (1930-1939), sołtysem gromady Mońki oraz dozorcą drogowym gminy Kalinówka (1937-1939).
Podczas II wojny światowej włączył się w działalność podziemną. W 1942 roku zorganizował i został komendantem rejonu obejmującego gminy Kalinówka, Knyszyn i Trzcianne w obwodzie Białystok Batalionów Chłopskich. Przeprowadził akcję dywersyjną, która 3 października 1943 roku doprowadziła do katastrofy kolejowej w Mońkach. Udzielał schronienia partyzantom oraz osobom zagrożonym wywozem na przymusowe roboty do Niemiec. Po aresztowaniu Ignacego Gackiego jesienią 1943 roku objął dowództwo obwodu Białystok Okręgu Białystok BCh.
Po wojnie pracował jako komendant straży ochrony lotniska w Białymstoku (1944-1945) oraz był sołtysem wsi Mońki (1944-1947). W 1947 roku został fałszywie oskarżony i aresztowany przez funkcjonariuszy MBP; mieszkańcy wystosowali petycję o jego uwolnienie, podpisaną przez 97 osób. Po zwolnieniu pracował jako urzędnik samorządowy i prowadził gospodarstwo rolne. Był członkiem Stronnictwa Demokratycznego. Zmarł, pozostawiając żonę Leokadię i syna Zdzisława.