Wacław Łukaszewicz
Biografia
Wacław Łukaszewicz urodził się 24 sierpnia 1927 roku w Mońkach. Jako piętnastolatek, podczas okupacji niemieckiej, uczestniczył w akcjach sabotażowych na kolei w okolicach Wilna i brał udział w działaniach partyzanckich. Po wkroczeniu wojsk radzieckich na Litwę został wcielony do Armii Czerwonej jako saper, ale wkrótce zwolniony jako kolejarz. Po wyzwoleniu Polski przyjechał jako repatriant do Rzepina na Ziemie Odzyskane, gdzie kontynuował pracę na kolei.
W 1946 roku wstąpił do ZHP, do drużyny im. Bolesława Chrobrego w Sulęcinie. W 1976 roku złożył zobowiązanie instruktorskie. W 1955 roku był członkiem Polskiej Misji w Komisji Nadzoru Państw Neutralnych w Korei. W latach 1956-1970 pracował w Zarządzie Głównym Aeroklubu Polskiego jako starszy inspektor ds. łączności radiowej w lotnictwie sportowym.
Był współinicjatorem uruchomienia w 1971 roku specjalnej radiostacji okolicznościowej SQ5Z („ZAMEK”), popularyzującej ideę odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Przez 20 lat pełnił funkcję sekretarza Warszawskiego Zarządu Wojewódzkiego Polskiego Związku Krótkofalowców. W latach 1979-1999 był Kierownikiem Inspektoratu Łączności i Radiolokacji Amatorskiej Chorągwi Stołecznej ZHP, organizował kluby łączności i krótkofalarskie, m.in. Harcerski Klub Łączności SP5ZIP.
Był sędzią klasy pierwszej w radioorientacji sportowej, wielokrotnym Sędzią Głównym Mistrzostw Polski w tej dyscyplinie. Organizował szkolenia i zawody dla środowisk harcerskich, odpowiadał za łączność podczas dużych imprez, m.in. podczas Białej Służby na placu Piłsudskiego w czasie pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1999 roku. Pracował w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym w Warszawie. Zmarł 16 kwietnia 2014 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Kolnie.